Corpus iurisprudentiae Romanae

Repertorium zu den Quellen des römischen Rechts

Digesta Iustiniani Augusti

Recognovit Mommsen (1870) et retractavit Krüger (1928)
Deutsche Übersetzung von Otto/Schilling/Sintenis (1830–1833)
Buch 49 übersetzt von Feust unter Redaction von Sintenis
Dig. XLIX2,
A quibus appellari non licet
Liber quadragesimus nonus
II.

A quibus appellari non licet

([Von denjenigen Richtern,] von welchen man nicht appelliren kann.)

1Ul­pia­nus li­bro pri­mo de ap­pel­la­tio­ni­bus. Trac­tan­dum est, a qui­bus ap­pel­la­re non li­ceat. 1Et qui­dem stul­tum est il­lud ad­mo­ne­re a prin­ci­pe ap­pel­la­re fas non es­se, cum ip­se sit qui pro­vo­ca­tur. 2Scien­dum est ap­pel­la­ri a se­na­tu non pos­se prin­ci­pem, id­que ora­tio­ne di­vi Ha­d­ria­ni ef­fec­tum. 3Si quis an­te sen­ten­tiam pro­fes­sus fue­rit se a iu­di­ce non pro­vo­ca­tu­rum, in­du­bi­ta­te pro­vo­can­di au­xi­lium per­di­dit. 4In­ter­dum im­pe­ra­tor ita so­let iu­di­cem da­re, ne li­ce­ret ab eo pro­vo­ca­re, ut scio sae­pis­si­me a di­vo Mar­co iu­di­ces da­tos. an et alius pos­sit ita iu­di­cem da­re, vi­de­bi­mus: et pu­to non pos­se.

1Ulp. lib. I. de Appellat. Es ist darüber zu handeln, von welchen [Richtern] man nicht appelliren könne. 1Es wäre wohl thöricht, daran zu erinnern, dass man vom Kaiser nicht appelliren dürfe, da er es selbst ist, an welchen die Berufung gerichtet wird. 2Nicht zu vergessen, dass man vom Senate nicht an den Kaiser appelliren könne: dies ist durch eine Rede des Divus Hadrianus bewirkt worden. 3Wenn Jemand vor dem Urtheilsspruche versprochen hat, er werde vom Richter nicht appelliren, so hat er zweifelsohne das Rechtsmittel der Appellation verloren. 4Zuweilen pflegt der Kaiser einen Richter in der Art zu bestellen, dass von demselben keine Berufung gestattet sein solle; wie meines Wissens sehr oft vom Kaiser Marcus Richter bestellt worden. Ob auch ein Anderer einen Richter in der Art bestellen könne, ist die Frage. Ich glaube, dass es Niemand sonst könne.

2Pau­lus li­bro sin­gu­la­ri de ap­pel­la­tio­ni­bus. Quae­si­tum est, in ar­bi­tros, qui ad fi­de­ius­so­res pro­ban­dos dan­tur, an ap­pel­la­re li­ceat: quam­vis hoc ca­su et si­ne ap­pel­la­tio­ne qui­dam pu­tent ab eo, qui eum de­dit, sen­ten­tiam eius cor­ri­gi pos­se.

2Paul. lib. sing. de Appellat. Es wurde angefragt, ob gegen Schiedsrichter, welche zur Untersuchung der Tüchtigkeit der Bürgen bestellt werden, Appellation verstattet sei? [Es ist dies allerdings;]11Glosse u. Gothofr. obgleich Manche der Meinung sind, es könne in diesem Falle auch ohne Appellation von Demjenigen, welcher den [Schiedsrichter] bestellt hat, dessen Urtheil abgeändert werden.